வடிவரசு

மோட்டாங்கால்

மேடான நிலம்…

தன்னுள் நுழைந்து தன்னை வைத்த தந்திரக்காரனைப் பார்த்து சொல்கிறாள், தனக்குள் அழைத்து தன்னினை தைத்த மந்திரக்காரன் கேட்கிறான்…

வீட்டுக் கூரையின் உச்சியில் கூரையைத் தாங்கப் போடப்படும்…

போகிற போக்கில் தன்னை சாய்த்துப் போனவளை, தன் சகாக்களுக்கு வியப்பின் உச்சத்தில் நின்று அறிமுகம் செய்கிறான்…

தயக்கம், யோசனை…

கேட்டதைத் தாண்டி, கேட்காததையும் அள்ளி அள்ளித் தருபவன் ராஜாவாகத்தானே இருக்கமுடியும். ஆம்!

மாட்டின் தலைக்கயிறு, மூக்கணாங்கயிறு மற்றும் கைக்கயிறு போன்றவற்றை…

அவனின் அந்தாதி அவள். ‘வாயேன் பொண்சாதியா’ என மனதார அழைக்கிறான். அதுவும், தன்னைப் பார்த்து காதலை சொல்லச் சொல்லி…

இளக்காரம்…

மோகத்தை வார்த்தைகளில் வெளிப்படுத்தும் சாக்கில் வாழ்வின் சாரத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்…