வடிவரசு

அவனவள்

ஆணாகிக் கொண்டிருக்கும் அவளை ரசிப்பின் குன்றுமேல் சந்தித்து…

தனிமை தாழ்வாரத்தில் திக்கித்து நின்றபோது சில்லாக் கோலின் கூர்மையில் குத்துபட்டது கால்விரல்…

அற்றைப்பாடல் முதல்வரியானவருக்கு கொள்ளைப் பிரியம் வலிகள்மீது…

ஆசைப் பள்ளத்தாக்கில் விழுந்து அங்கம் முழுக்க சலனமற்றுக் கிடந்தபோது…

வார்த்தைகள் வெள்ளையாக எடுத்து பச்சையாக உடுத்திக்கொள்ள ஆசைவந்ததில்லை முன்பும் பின்பும்…

ஆசைகளுக்கு நடுநடுவில் ஆர்ப்பரிக்கும் ஏகாந்த வசனத்தை அசைவுகளில் மூழ்கிக்கிடக்கும்…

உள்நுழையும் புகை மறுவளை வெளியேற அடைபடுகிறது ஒவ்வொரு நுழைவும்…

வாசஞ்சனித்த மேனியில் நாவாசிப்பு நிகழ்த்தி முடிக்கும் தருவாயில் ’ஆ’வெனக் கசிந்தது உள்ளிருந்தொரு சன்னக்குரல்…

நான்காமடுக்கு எடுக்கையில் நுனிமூக்கில் கொட்டியது வீடிழந்த தேனீ…

தும்பியின் மென்றெக்கை பிடித்து உலகை வலம்வர யானைத்துதிக்கை துறந்த மனது…