வடிவரசு

முன்னுயிர்

உயிரில் வைத்து உயிர் நசுக்க நினைத்தபோது எங்கோபோய் மறைந்துகொண்டது…

துயர விந்தினை ஆசைக் கருவறையுள் செலுத்த இடர்கோட்டில் நின்று முற்பட்டவனுக்கு…

தன்மீதெதையும் ஒட்டவிடாத தனித்த கூழாங்கல்லாய் மனமொன்றிலழுந்த…

என் சிறகுகளுக்குக் கீழ் மொத்த ஞாலமும் உறங்கிக்கிடந்தபோது படித்துவிட்டதாய் நினைத்தேன் வானின் பாதியை…

எனக்குள் பதுங்கிக்கொண்டது என் கோரப்பசியிடமிருந்து தப்பிக்க நினைத்து…

ஒரு பசி பசியாக இருப்பதில்லை பசியின்போதும் பசியற்ற நிலையிலும்…

காலக்கடைசி சொட்டைப ருகினேன் முதல்சொட்டில் நின்று…

என்னை விரும்பித் தொலைத்துவிட்டு என்னைத்தேடி என் நான் மட்டும் துணைவர ஏகிறேன்…

பிறந்தமேனியில் பூசிய வார்த்தைகள் பிறப்புறுப்புள்நுழைந்து தாகம் தணித்தது தனக்கான ஆவேசத்துடன்…

மலையின் அமைதியிலிருந்தெழுந்து மெல்லமெல்ல வளியுடன் நடந்து ஆல்கைப்பிடித்து…