உயிர்வு

தாயாக மனம் தவித்தபோது
தந்தையாகி மொழிந்தாள்
திமிர்த்து

மரமாக கைகள் விரிந்தபோது
நிழலாக வழிந்தாள்
குளிர்த்து

எனினும்

இசையாக இருப்பு கலந்தபோது
காற்றாகி இனியாமல்
நேற்றாகி கசந்தாள்
வலித்து

ஆனபோதும்

இன்மையாக உயிர்வு குலைந்தபோது
உண்மையாக முளைத்தாள்
துளிர்த்து

உம்மவர்க்கும் பகிர

தொடர்புடைய பதிவுகள்

எழுத்தளவு-+=