பனாதி
(வசைச்சொல்) வாயைத் திறந்தால் மூடாதவள்; வாய்க்கு வந்தபடி எதுகுறித்தும் யோசிக்காமல் பேசுபவள்.
[பனாதி = பன்னாதி]
– எதுக்கு இப்டி காலிலயே பனாதி மாரி கத்தினுகீறவ…?
– போயும் போயும் அந்த பனாதிகிட்டயா வாயக்குடுத்துட்டு வந்த… அவ ஊரக் கூட்டாம வுடமாட்டாளே.
*